آنکه هرگز بر آستانه عشق پای ننهاده بود ، سر بنهاد
***
دانند جهانیان که در عشق اندیشه عقل معتبر نیست
***
دانی که خبر زعشق دارد آن کز همه عالمش خبر نیست
***
دردی است درد عشق که هیچش طبیب نیست گر دردمند عشق بنالد غریب نیست
***
بی حسرت از جهان نرود هیچ کس بدر الا شهید عشق به تیر از کمان دوست
به آب دیده ی خونین نبشته قصه عشق نظر به صفحه ی اول مکن که توبر توست
***
برادران طریقت نصیحتم مکنید که توبه در ره عشق آبگینه بر سنگ است
***
گوشه چشم مرحمت بر صف عاشقان فکن تا شب رهروان شود روز به روز روشناییت
***
هر آدمی که کشته شمشیر عشق شد گو غم مخور که ملک ابد خونبهای اوست
***
سعدی چو اسیر عشق ماندی تدبیر تو چیست ترک تدبیر
***
گویند مگو سعدی چندین سخن از عشقش می گویم و بعد از من گویند به دورانها
***
گویند روی سرخ تو سعدی چه زرد کرد اکسیر عشق بر مسم افتاد و زر شدم
درد عشق از تندرستی خوشتر است ملک درویشی زهستی خوشتر است
***
خوشتر از دوران عشق ایام نیست بامداد عاشقان را شام نیست
مطربان رفتند و صوفی در سماع عشق را آغاز هست انجام نیست
***
عشقبازی
چیست سر در پای جانان باختن با سر اندر کوی دلبر عشق نتوان باختنآتشم در جان گرفت از عود خلوت سوختن توبه کارم توبه کار از عشق پنهان باختن
***
شب عاشقان بی دل چه شب شبی دراز باشد تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد